"Hindi pa rin tapos?" tanong ng kanyang editor, si Ginoong Reyes, sa kabilang linya ng telepono.
Natagpuan ni Myrna si Luis isang araw sa kanilang maliit na apartment, may kasamang ibang babae. Hindi siya sumigaw. Hindi siya umiyak sa harap nila. Ang ginawa niya, kumuha ng papel at sinulat ang pinakamahaba, pinakamadilim na monologo ng kanyang buhay — ngunit walang karakter na sumambit. Tanging siya lang ang nakabasa noon.
"Kasi isinulat mo 'yan. At ang mga taong tunay na nagmamahal ay hindi na nagsusulat tungkol dito. Nabubuhay na lang nila ito." Myrna Castillo Kabiyak Tagalog Penekula
Nasa isang maliit na bahay-kubo si Luis. Payat. Maputla. Ngunit nang makita si Myrna sa pintuan, ngumiti siya — ang parehong ngiti labing-anim na taon na ang nakalilipas.
Sa pagkakataong ito, kumuha siya ng panulat. "Hindi pa rin tapos
"Mahal na Luis," sinimulan niya. "Hindi kita kayang patawarin sa paraang gusto mo. Hindi dahil sa masama ang puso ko, kundi dahil ang pagpapatawad ay hindi isang linya sa dulo ng pelikula. Ito ay isang mahabang proseso na hindi natatapos sa isang 'sige, patawad na.'"
"Para kay Luis. Sana sa ibang pelikula, iba ang naging ending natin." Hindi siya umiyak sa harap nila
"Bakit mo nasabi?"